บ้านดอนหัน หมูที่ 8

บันทึกเรื่องราวเก่าๆบ้านฉัน 

โดย … คุณไพศาล ภิรมกิจ

เมื่อ  4 มิถุนายน 2011 เวลา 18:49 น.

บรรยากาศเก่าๆเล่าสู่กันฟัง บางสิ่งอาจเลือนหายไป หลายอย่างเหลือไว้เพียงชื่อ บางชื่ออาจลืมเลือน     ณ ที่แห่งนี้ที่ให้เราอยู่อาศัย ได้ทำมาหากิน ด้วยรักและศรัทธาบูชาแผ่นดินเกิด  “ข้าวคำน้ำขันใครให้กินให้ดื่มไม่เคยลืม”  ความรักเมตตาที่ปู่ย่าตายายเคยมอบให้มันมากมายเหลือเกิน ความเอื้ออาทรที่มีต่อกันดังคำกล่าวที่ว่า  “กั๊บเข่าบ้านใหญ่หอมไกลถึงบ้านหัน ต้มไก่บ้านน่อยอร่อยไปถึงบ้านโคก”  บ่งบอกความเป็นพี่น้องร่วมท้องเดียวกัน ใครได้กินอย่างไรเราก็ได้กินหมือนกัน เราต่างกันเพียงชื่อ(สกุล)แต่เราคือสายเลือดเดียวกัน “ฉันคนบ้านโนนธาตุ”พูดภาษาโคราช คิดถึงคนเฒ่านุ่งกุงเกงผ่าขันม่าเคียนเอว นุ่งโจงกระเบน ฟังเพลงโคราช กินเข่าจ้าวกั๊บขั่วหมี่มีน้ำพริกผง ผักเสี่ยนดอง ปร้าจ่อมน้อย อร่อยจิ๊งๆเด้อ”

********************************************************************

“พระธาตุโนนยายชี”  ปูชนียสถานอยู่คู่บ้านมานานมีเรื่องเล่าขานแม่ชีนั่งกรรมฐานจนกลายเป็นจอมปลวก ประเพณีสงกรานต์สถานที่ทำบุญตักบาตรงานนมัสการพระธาตุโนนยายชี ***   “ศาลปู่ตาหลวงเทพ”  เทพยดาคอยปกปักษ์รักษาคุ้มครองป้องภัยให้อยู่กันสุขสบายผ่านไปกลับมาอย่าลืมล่ำลาขอพรท่าน***   “ศาลปู่ตาหลวงวัง”  ยังสถิตย์อยู่ในหัวใจ ลูกหลานจากบ้านมาไกลท่านอวยชัยให้โชคดีทุกคน *** ถึงเทศกาลสงกรานต์เมื่อไรผู้คนหลั่งไหลไปตักบาตรงานนมัสการพระธาตุโนนยายชี  กระทงกาบกล้วยปั้นวัวปั้นควาย เหรียญเงินเหรียญทองเอาไปลอยน้ำ  คนแก่คนเฒ่าพร้อมลูกหลานทุกคนเบิกบานอุรา หนุ่มรอสาดน้ำใส่สาวๆคิดถึงวันเก่าผ่านมาปีหน้ามาเจอกันอีกเด้อ*** สายน้ำที่ไร้ชื่อแต่มันคือแหล่งอาหาร กุ้ง หอย ปู ปลา อาศัยอยู่กันมานานตามชื่อเล่าขานเป็นตำนาน ฝายเข็ม แอกเหนือ  กุดเวียน หนองโบสถ์ หนองตะเกียด โกรกเชือก แอกหลง ไหลลงท่าอาบน้ำตะกรุด คลองหนามแดง วัง ขี้เหล็ก แอกน้อย หนองโพ กุดผักแว่น วังไฮ แอกใต้ ไหลลงสู่ลุ่มน้ำมูล ***  ฝายเข็ม  แอกเหนือ กุดเวียน โกรกเชือก  แอกใต้  เป็นสายใยรักสองฝั่งของคนสองจังหวัด คนโคราชกะคนขอนแก่น แม่นบ่  อีกทั้งวังกระทะมาท่าตลาด ห้วยเซ กุดดุก ตลอดจนห้วยวัว คลองฟ่าว ก็ยังคอยเจ้ามาเล่นน้ำ ***”หนองโบสถ์”  สัญญาว่าจะไม่โกรธใครอีกแล้ว  หลายชีวิตต้องมาพลัดพรากจากไป ขอหยุดไว้แค่นั้น  แต่นี้ต่อไปจะขอเป็นสระว่ายน้ำไว้ให้ลูกหลานลงเล่นหัดว่ายน้ำสนุกสนานกันตลอดไป**  “หนองครก หนองน้ำอยู่คู่บ้านมานานจะถึงกาลอวสานหายไปจริงหรือ?   “สระใหญ่”  น้ำหยดแรกที่ชำระกายสายลมที่พัดผ่านกระทบผิวความชุ่มชื่นมีให้ชื่นชมอยู่ตลอดมาขออย่ามาถมหนองครกเป็นสนามกีฬาวอนปู่ตาช่วยดูแลให้ลูกหลานด้วย ***  โนนรัก หนองดู่  อยู่ตรงไหน ขอไว้อาลัยกับการจากไป  มีเรื่องราวเป็นมาอย่างไรวอนท่านผู้ใหญ่เล่าให้ฟังที ***  ดอกพะยอม  หอมมาแต่ไกลดอกสีขาวเป็นพุ่มไสวไฉนจะลืมเจ้าได้ลง  ดอกจานบานสพรั่งหน้าแล้งสีแดงเติมแต่งแซมผมยังมีให้เชยชมอยู่ ***ดอนตาล  ยังมีตาลเดี่ยวตาลคู่อยู่เสมอทั้งเอี้ยงโม่ง นกเอี้ยงแดง นกเอี้ยงดำ ร้องขับขานเสียงไพเราะเสนาะหู*** ชื่อดอนพยอม  ดอนตาจันทร์  ยันโนนหัน โนนหัวผี ทุ่งไอ้พวง โนนขี้ตุ่น ยังจดจำอยู่ในใจถึงจากเจ้ามานานแสนนานยังห่วงหาอาลัยอยู่เสมอ*** “หนองปลาเข็ง”  หนองน้ำอยู่กลางป่ายังอยู่ให้เห็นแม้จะเปลี่ยนเป็นสระน้ำอันใหญ่แต่ยังคงชื่อไว้  “หนองปลาเข็ง”จิเปลี่ยนเป็นหนองปลาหมอก็ไม่ได้  ฮ่าๆๆๆ***  ฤดูฝนเยือนเข้ามา เห็ดโคลน เห็ดคน เห็ดคอกไค ดอกเล็กดอกใหญ่มีให้เห็นอยู่ทั่วไปในป่า “โคกขวาง”อันกว้างใหญ่แต่มีอยู่ปะปลายเห็ดดอกใหญ่สีเหลืองเหมือนจีวรของใครแต่เขาเรียกกันทั่วไปว่า “เห็ดกระโปกพระ” เอามาแกงใส่ใบแมงลักมาอร่อยคักแท้น้อ ฮา ***  แวะเก็บดอกกระเจียวกินกับน้ำพริกป่นปลากับปลาจ่อมกุ้งฝอยอร่อยจิ๊งๆ ***  นานๆกลับไปบ้านอย่าลืมหาผัดกระปอมก่าใส่ใบกระเพราตบท้ายด้วยเหล่าขาว…ว้าว!!ไม่มีที่ไหนอีกแล้วววว ***  อาหารชั้นสูง ไข่แม่เป้งหรือไข่มดแดงต้มใส่กับปลาช่อนบอกได้เลยว่า สุดยอดของความอร่อย ***  อาหารชั้นล่างสุดๆอยู่ลึกใต้น้ำ ลาบเทา นั้นไงใส่กับเข่าคั่วแซบคักหลายเด้อ ***  คิดถึง “ชาละวัน” รถโดยสารคันใหญ่เคยส่งเจ้าไปแดนไกลรอรับกลับสู่บ้านไพรหวนคิดไปให้อาลัยหา… พร้อมเจ้า  “ยังเหมือนเดิม”ยังไม่ลืม เคยรับเคยส่งจนวันสุดท้าย ***  ทุ่งรวงทองรวงข้าวพลิ้วปลิวไสวทำให้ใจชื้นนึกถึงวันคืนที่ผ่านมา นอนเฝ้ากองข้าวที่กระท่อมปลายนาเสียงกล่อมจากธนูของว่าวจุฬาแว่วมากับสายลม ***หยิบถ่านไฟระบายความในใจถึงคนรักสลักบนลังคากระท่อมน้อยปลายนาบอกว่า ส.รัก พ.สุดดวงใจ เกินคำบรรยายของหนุ่มสาวชาวบ้านนา ***  เสียงกลองตีตอนค่ำยามเย็นเห็นตะวันลับขอบฟ้าเสียงโมษณาหนังขายยาคืนนี้คงได้เห็นหน้าแม่ยอดกัลยาไอ้หนุ่มบ้านนา หนังเร่ ลิเกขอข้าว หนังตลุงก็มีมา นานๆจะให้เห็นเป็นอะไรที่ตื่นเต้นดีใจคืนนี้ได้พักผ่อนใจหายเหนื่อยกายที่ตรากตรำ ***  “หมาไม่เหยียบรอยพวกเอ๋งนอนไม่หลับนิ ไอ่ห่ากิ๊น” เสียงต่อว่าต่อขานของพ่อใหญ่แม่ใหญ่ที่มีต่อไอ้หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่หัวใจมันกำลังมีความรักสุมอยู่ในหัวอก อยากคุยอยากพบหน้าสาวเจ้าแต่ไม่กล้าได้แต่เดินไปมาให้หมาเห่าเขาก็รำคาญแต่ก็เห็นแค่ลังคาบ้านก็ยังดี ***  น้ำสร่าง “ตลุกจาน” บ่อน้ำมหัศจรรย์อยู่ลึกใต้ดินแต่ดื่มกินได้ ยามขาดน้ำฝนบุญคุณเหลือล้นทุกคนควรจำไว้อยู่ในหัวใจ ***  โนนลี่  ไม่ลี้ลับอย่างชื่อ มีหนู กระรอก กระแต วอนช่วยกันดูแลรักษา  ปลูกป่าไผ่ ไม้มีผล ไม่กี่ปีได้เห็นผลบุญกุศลต่อลูกหลาน ***  โนนเฒ่าโม่ง  ดูโล่งเตียนเหมือนไร้คนเหลียวแลช่วยกันปรับปรุงแก้ไขเป็นสวนสมุนไพร คือจิดีเนาะ ***เกือบลืม”แอกน้อย”คอยรักเคยหาบน้ำแอบนัดบอกรักของใครหลายคนเดี๋ยวยังคงความอุดมสมบูรณ์อยู่เสมอ***  เสียดายต้นฉำฉา ต้นมะขามใหญ่ เคยอาศัยร่มเงาเจ้ายอมเสียสละเพื่อความสบายของใครกันเอ่ย  โดนตัดทำลายเพราะเกิดมาขวางสายไฟฟ้า***สาวบ้านน้อยหลายใจสาวบ้านใหญ่หลายรักหลอกให้ไอ้หนุ่มบ้านดอนอกหัก ยังจำได้ไม่เคยลืมเด้อ*** หวนคิดถึงบ้านเกิด บรรยากาศเก่าๆ อ้อมกอดธรรมชาติ คิดถึงพ่อคิดถึงแม่ คิดถึงคนเฒ่า ญาติพี่น้อง หลายคนต้องมาเจ็บป่วยหลายชีวิตต้องมาจากไปไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น มีสิ่งใดที่พอจะช่วยเหลือกันได้เราพร้อมจะช่วยเหลือดูแลซึ่งกันและกัน  รักกันไว้หลายๆเด้อ  คนโนนธาตุบ้านเอ็ง  ตะแล่นๆๆ

 หนองครก ด้านหลังวัดอัมพวัน

 

อุโบสถหลังเก่าวัดอัมพวันบ้านโนนธาตุ สร้างเมื่อปีพ.ศ.2480

 

ซ้ายมือหนองเป็ด ขวามือศาลาการเปรียญวัดอัมพวัน บ้านโนนธาตุ 

 

 หน้าสุด ทวดพรม เพชรวิเศษ ซ้าย ทวดแพทย์ อันทะเกตุ 

ขวา ทวดจีน ศรีคุณ และทวดยอด นากุดนอก

พ่อพุธ ฤทธิสิทธิ์ อดีตครูใหญ่โรงเรียนบ้านโนนธาตุ

 ศาลปู่ตาหลวงเทพ

 ศาลปู่ตาขุนประจักษ์

คลิกเพื่อดาวน์โหลดเอกสาร บันทึกเรื่องราวเก่าๆ บ้านฉัน    

มีผู้เข้าเยี่ยมชมแล้ว cool stats about website คน